De Ark in Kenia

Basisschool De Ark krijgt een nieuwe schoolgebouw. Daar zijn we allemaal heel blij mee.
Bij De Ark zijn alle kinderen welkom. Er zijn ook kinderen in de wereld die helemaal niet naar school gaan.
Ze leven in een arm land waar nog niet zo veel scholen zijn.
Die kinderen willen we steunen. Daarom helpen we bij de bouw van een nieuwe school in Kenia.

Het motto voor deze actie is: Wij een school, zij een school.

Het project

In de achterbuurten van de stad Kisumu ligt een schuur.
De African Divine Church (ADC) is een Afrikaanse kerk die deze schuur als kerk gebruikt.
ADC is daar een kleuterschool begonnen. Er wonen zo veel kinderen hier in de buurt.
Er zijn veel te weinig scholen. Ze vinden het goed dat kinderen al heel vroeg gaan leren.

Het eerste jaar zaten daar 32 kinderen op de vloer van de kerk. Nu zijn het er 70 !

Op deze foto zie je een paar kinderen zitten op de vloer van de kerk.
Het enige speelgoed dat ze hebben zijn doppen van flesjes fris.
De kinderen op deze school behoren tot de allerarmsten. Veel kinderen komen zonder ontbijt naar school.

ADC wil deze kinderen een betere toekomst geven.
Ze hebben een plan om vier klaslokalen te bouwen aan de kerk. Er zijn veel kinderen die naar de basisschool moeten.
Die komt er nu met de nieuwe klaslokalen.

ADC zorgt voor goede leraren en lesmateriaal. Ze willen de kinderen heel goed onderwijs geven.

Het meisje op deze foto heet Consolata. Ze is een van de kinderen van de kleuterschool.
Ze lacht en is een heel vrolijk kind, ze straalt gewoon.
Haar juf Jenipher zegt dat ze heel erg slim is.
Daarom is het zo goed dat ze naar deze kleuterschool is gekomen. Zo kan ze leren en krijgt ze een kans op een beter leven.

De moeder van Consolata is zo blij dat er een nieuwe basisschool gebouwd wordt !

Reis naar Kenia

Op 13 oktober 2011 gaat juf Marni Zuurendonk op reis naar Kenia.
Ze gaat samen met Hans van Driel die voorzitter is van de stichting Kidshare, die dit project begeleidt.

Ze gaan het project in Kisumu zelf bezoeken. Ze gaan praten met juf Jenipher en de mensen van ADC in Kisumu. Ze krijgen uitleg over de bouwplannen. Ze hebben er erg veel zin in !

Als juf Marni weer terug is dan kan ze op school alles vertellen over onze school in Kisumu.

 

Op deze foto zie je een deel van de kinderen van de kleuterschool van Kisumu.

 

De Ark voor Afrika

Op school gaan we acties voeren om geld in te zamelen voor de nieuwe school van Consolata en de andere kinderen. Ons motto is: wij een school, zij een school.

Heb je een goed idee, vertel het dan aan je juf of meester.

Geld overmaken kan nu al op rekening 4205371 t.n.v. Stichting Kidshare o.v.v. De Ark.

Alvast bedankt !

 

De eerste nieuwsbrief

Vandaag is de allereerste nieuwsbrief van de stichting Kidshare is uit.
Uiteraard zullen er nog velen volgen, voor nu veel leesplezier!
Lees verder

Nog een nieuw bestuurslid

Marianne Vogels is het nieuwe bestuurslid van stichting Kidshare. Zij is sociaal psychologe en heeft haar Master gedaan in het thema ‘gedragsverandering en -beïnvloeding’.  In het bestuur heeft ze de portefeuille  PR en communicatie. Marianne is gedreven en enthousiast. Zij wil haar kennis van de sociale psychologie graag inzetten voor dit goede doel.

Nieuw bestuurslid

Stichting Kidshare heeft een nieuw bestuurslid.

Ze heet Leona Koster en werkt als manager fondsenwerving en sponsoring bij een grote zorginstelling: De Hartekampgroep. Leona heeft een opleiding genoten bij het ISF en is gecertificeerd fondsenwerver A en B. Ze krijgt in het bestuur de portefeuille fondsenwerving. Leona wil zich graag inzetten voor het prachtige doel van onze organisatie, zoals ze het zelf omschrijft. “Ik ben er van overtuigd dat stichting Kidshare zeer succesvol zal zijn en dat namens Kidshare veel kinderen in Afrika een betere kans krijgen op een goede toekomst.”

Opbrengst ECL-actie

De ECL school heeft de afgelopen maanden geld ingezameld voor Stichting Kidshare. Drie leerlingen van 5 HAVO hebben allerlei acties bedacht. Kirsten, Sophie en Gwenda organiseerden een 24-uurs filmmarathon, een sponsorloop en verkoop van rozen op Valentijnsdag. Ook zetten ze twee ‘Open podium’ avonden op.  Deze acties leverden het prachtige resultaat van € 5.479 op. Het geld zal worden besteed aan de bouw van 3 klassen voor een nieuwe basisschool in Kenia. Stichting Kidshare bedankt Kirsten, Gwenda en Sophie  voor hun inzet. 

Wij zijn blij met de betrokkenheid van de staf, leerlingen en alle gevers. Allemaal, hartelijk bedankt !

Zie ook het bericht hieronder: bijzondere meiden.

Bijzondere meiden

Het ECL in Haartlem is een bijzondere school. Regelmatig organiseren ze een actie voor een goed doel. Een school met bijzondere leerlingen zoals Gwenda, Sophie en Kirsten. In 5 HAVO moesten ze een profielwerkstuk maken. Ze hadden daarvoor 80 uren. Ze hadden geen zin om al die tijd te zitten googlen. Ze wilden iets doen voor een goed doel. Ze kozen voor stichting Kidshare. Die stichting had een concreet project. Ze kwamen met persoonlijke verhalen en foto’s uit het dorp in Kenia. Gwenda zegt: “Zo lijkt het net of je de mensen persoonlijk kent.” Sophie voegt daar aan toe: “Zo weet je echt waar je mee bezig bent.” Ook Kirsten ondersteunt dit: “De persoonlijke verhalen zijn goed, zo gaat het project echt leven.”

De meiden gingen aan de slag om geld in te zamelen.  

Het doel was het bouwen van 3 klaslokalen voor een nieuwe basisschool in een dorp in Kenia. Ze organiseerden eerst een filmmarathon van 24 uren op school. De leerlingen lieten zich sponsoren. Dat was gaaf maar wel zwaar. In januari organiseerden ze een sponsorloop. Op Valentijnsdag verkochten ze wel 200 rozen voor het goede doel. Als laatste activiteit waren er 2 avonden op school met een Open podium. Leerlingen lieten daar hun artistieke en muzikale kwaliteiten zien. Daar betaalden de bezoekers voor de entree en ze verkochten drankjes. De totale opbrengst was fantastisch met  5.479 euro.

Sophie zegt dat ze heel trots is dat ze dit voor elkaar hebben gekregen. `Veel mensen vinden het knap dat we met 3 meiden zo´n bedrag bij elkaar hebben gehaald.` Gwenda zegt dat ze veel geleerd heeft van dit profielwerkstuk. `Ik heb geleerd samen te werken, goed te plannen, dingen te regelen en heel veel te organiseren.` Kirsten heeft een heel goed gevoel. `Het was een goed project en we zijn heel trots dat we kunnen bijdragen aan een toekomst voor minder bedeelde kinderen.´ Sophie, Gwenda en Kirsten, ze zijn bijzondere meiden. Blijf bijzonder, zou ik zeggen. De wereld heeft behoefte aan bijzondere mensen.

Gunstig

Op 22 maart 2011 is het Wereld waterdag. Daar moest ik aan denken toen ik in het voorjaarszonnetje de krant zat te lezen. ‘Wat we daar doen, moet ook gunstig zijn voor ons’ kopte De Volkskrant afgelopen zaterdag bij een interview met staatssecretaris van ontwikkelingssamenwerking Ben Knapen. Directe aanleiding voor het interview was de zogenaamde Focusbrief ontwikkelingssamenwerking die het kabinet vrijdag accordeerde. In deze brief schrijft de staatssecretaris de kern van zijn beleid neer: in het ontwikkelingsbeleid concentreert Nederland zich voortaan op 4 thema’s en 15 landen.

Een van die thema’s is water. Een logische keuze, denk ik dan. Nederland is waterland par excellence: wij hebben de Noordzee bedwongen en onze kroonprins weet ook heel veel van water(management). Wij hebben bovendien een aardig aantal bedrijven van wereldfaam die baggeren en dijken bouwen en zelfs van zee land weten te maken. En de kennis die deze bedrijven hebben, moet ten goede komen aan mensen uit arme landen. Dat is een visie die ook is neergelegd in het rapport van de WRR van begin vorig jaar: Minder pretentie, meer ambitie.

So far, so good. In het artikel geeft Ben Knapen vervolgens een voorbeeld van hoe het mes aan twee kanten kan snijden. Het gaat over water in Kenia. Ik citeer de staatssecretaris: “Daar werken zo’n vijftigduizend mensen in de snijbloemen. Meer dan de helft loopt als handelsproduct via Nederland. De teelt kent problemen door het gebrek aan zoet water.” De heer Knapen legt dan uit dat met gebruik van Nederlandse expertise straks een plant bijna gaat groeien als hij denkt dat hij water krijgt. “Daar is een wereld te winnen” juicht de staatssecretaris.

Wat mij opvalt is dat de heer Knapen juist dit voorbeeld noemt als hij het over de bijdrage van Nederland op het thema water in Kenia heeft. Dit ‘programma’ zal de continuïteit van Nederlandse telers in het gebied rond Nakuru ten goede komen. Maar de heer Knapen had ook een ander voorbeeld kunnen vertellen als hij het over ‘water in Kenia’ heeft. Dat is dat bijna de helft van de bevolking in Kenia onder de absolute armoedegrens leeft (minder dan 1,25 dollar per dag). Dat een groot deel van deze mensen op het platteland van Kenia woont. Dat miljoenen mensen geen toegang hebben tot gezond drinkwater. Dat het drinken van vervuild water de belangrijkste doodsoorzaak is voor kinderen onder de vijf jaar in Kenia. Dat hier een uitdaging voor Nederland ligt, maar nee.

Nu kan de lezer denken: het is maar een voorbeeld dat de staatssecretaris noemde. Dat is ook zo. Want als we de Focusbrief lezen, staat daar als een van de drie doelstellingen bij het speerpunt water: “Verbeterde toegang tot veilig drinkwater en sanitaire voorzieningen”. Dat is mooi, denk ik dan. Als ik echter verder lees in de Focusbrief dan staat bij het thema ‘water’ onder het kopje ‘prioriteiten’: “Activiteiten op het gebied van drinkwater en sanitatie vormen nu nog (mijn cursivering) het grootste deel van het totale waterprogramma.” “Activiteiten gericht op voedselzekerheid, aanpassing aan klimaatveranderingen en veilige delta’s worden uitgebreid.” Het beleid richt zich er dus op minder geld te investeren in gezond drinkwater en sanitaire voorzieningen.

Eerder heeft het kabinet al laten weten de doelstelling te laten varen om 50 miljoen mensen in arme landen in 2015 van schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen te voorzien. Het nieuwe Nederlandse beleid is dus niet zo gunstig voor de allerarmste mensen die geen schoon drinkwater hebben. Dat is slecht nieuws op Wereld waterdag 2011.

Geluk

Het viel me zo op. Je straalde gewoon.

Er kwam licht uit je ogen. Je was geluk.

Waar kwam die twinkeling vandaan ?

Het was toen ik vertelde over Kenia.

Ik zag je ogen oplichten toen ik erover begon.

Even had ik de illusie dat het door mijn verhaal kwam, maar nee het was wat anders.

Je ogen straalden al aan het begin van mijn verhaal.

Het was alsof het woord ‘Kenia’ een commando voor twinkelen was.

Toen gaf je me € 50. Je zei: ‘Hier dat is voor de mensen uit Kenia.’

En ik zag je even helemaal gelukkig zijn.

Ik zag dat geven jou een intense voidoening gaf.

‘Nou, hartelijk bedankt’ kwam er bij mij uit.

Met Kerst komt het licht in de wereld.

Onder ons mensen, zodat we stralen. Laat me je ogen zien.

Hoeveel voldoening gun jij jezelf ?